सामाजिक सञ्जालमा हिंसा भड्काउने हिन्दु समुदाय प्रती घृणास्पद कमेन्ट बढ्दै, प्रहरीले अनुसन्धान थाल्न सक्ने

 

काठमाडौं । पछिल्लो समय सामाजिक सञ्जालमा धार्मिक तथा जातीय आधारमा घृणा फैलाउने र हिंसा भड्काउने खालका कमेन्ट बढ्दै गएका छन्। विशेष गरी नेपाललाई हिन्दु राष्ट्र बनाउने मागसम्बन्धी एउटा भिडियोमाथि आएका कमेन्टले चासो बढाएको छ।                              

उक्त भिडियोमाथि Rajan Rai नामक व्यक्तिले लेखेको कमेन्टमा मुस्लिम, क्रिस्चियन, बौद्ध, किराँती, राई, लिम्बू, मगर, गुरुङ, तामाङ, शेर्पा, थारूलगायतका समुदायलाई लक्षित गर्दै “हिन्दुलाई खेदाएर टुक्रा-टुक्रा पारेर सिध्याउने दिन आएको छ, सबैले आफ्नो हतियारको धार तेज राख्नु” भन्ने आशय व्यक्त गरिएको छ। अर्का व्यक्ति Hari Sunuwar ले पनि “तीन महिनापछि धार्मिक युद्ध निम्त्याउने”

                                     

कानुनविद्हरूका अनुसार यस्ता अभिव्यक्ति विद्युतीय कारोबार ऐन, २०६३ को दफा ४७ अन्तर्गत अपराध मानिन्छ। उक्त दफाले कम्प्युटर वा इन्टरनेटमा कसैप्रति घृणा फैलाउने, विभिन्न जातजाति वा सम्प्रदायबीचको सम्बन्ध बिगार्ने सामग्री प्रकाशन गर्न निषेध गरेको छ। यसमा पाँच वर्षसम्म कैद वा एक लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुवै सजाय हुन सक्छ।

साइबर व्यूरोका अधिकारीहरूले यस्ता घटनामा उजुरी परेमा अनुसन्धान अगाडि बढाइने बताउँदै आएका छन्। उनीहरूले प्रमाण सुरक्षित राखेर चाँडो उजुरी दिन आग्रह गरेका छन्।

सावधानी:

सामाजिक सञ्जालमा कसैलाई लक्षित गरी हिंसा भड्काउने, घृणा फैलाउने वा समुदायबीच द्वेष उत्पन्न गराउने कमेन्ट लेख्नु गम्भीर अपराध हो। यस्ता अभिव्यक्तिले समाजमा तनाव बढाउने मात्र होइन, लेख्ने व्यक्ति स्वयं कानुनी कारबाहीको दायरामा पर्छन्। आफूले लेखेका कुराको जिम्मेवारी लिने र अरूलाई उक्साउने कामबाट टाढा रहनुपर्छ।

यदि कसैले यस्ता कमेन्ट देखेमा स्क्रिनशटसहित साइबर व्यूरो (cyberbureau@nepalpolice.gov.np वा ०१-५३१९०४४) मा उजुरी दिन सकिन्छ।

🚨 दुःखद् घटना : मधेसमा गर्भवती महिलामाथि निर्मम कुटपिट, आठ हप्ताको गर्भ खेर गएको आरोप!

❗ कहिलेसम्म चुप बस्ने मधेस प्रदेश सरकार र प्रशासन?

महोत्तरीको सोनमा गाउँपालिका–८, सिंहासनीमा गर्भवती महिलामाथि भएको कुटपिटको घटनाले मधेस प्रदेशको शान्ति सुरक्षा र महिला सुरक्षाको अवस्थामाथि गम्भीर प्रश्न खडा गरेको छ।

घरबाटोको विषयमा सुरु भएको सामान्य विवादले हिंसात्मक रूप लिँदा ३५ वर्षीया बबितादेवी यादव घाइते भएकी छन्। पीडित पक्षको आरोपअनुसार कुटपिटका कारण उनको आठ हप्ताको गर्भसमेत खेर गएको छ। यो घटनासम्बन्धी थप विवरण र दोषीको जिम्मेवारी अनुसन्धानबाट पुष्टि हुन आवश्यक छ।

आखिर मधेसमा महिलाहरू कहिलेसम्म असुरक्षित भएर बाँच्नुपर्ने?

                             

घरायसी विवाद होस् वा बाटोघाटोको झगडा, कुनै पनि विवादको समाधान कुटपिट र हिंसा हुन सक्दैन। अझ गर्भवती महिलामाथि हातपात भएको र गर्भ खेर गएको गम्भीर आरोप सार्वजनिक हुनु अत्यन्तै चिन्ताजनक विषय हो।

मधेस प्रदेशमा महिला हिंसाका घटनालाई प्रभावकारी रूपमा नियन्त्रण गर्न नसक्नुले प्रहरी प्रशासन, स्थानीय सरकार र प्रदेश सरकारको कार्यक्षमतामाथि प्रश्न उठाएको छ। समयमै प्रभावकारी रोकथाम, कानुनको निष्पक्ष कार्यान्वयन र पीडितलाई न्याय दिलाउने काम हुन नसके यस्ता घटनाले समाजमा दण्डहीनतालाई थप प्रोत्साहन गर्न सक्छन्।

⚖️ अब भाषण होइन, परिणाम चाहिन्छ!

🔴 घटनाको निष्पक्ष र गहिरो अनुसन्धान गरियोस्।

🔴 दोषी प्रमाणित हुने व्यक्तिलाई प्रचलित कानुनअनुसार कडा कारबाही गरियोस्।

🔴 पीडित महिलाको उपचार, सुरक्षा र न्याय सुनिश्चित गरियोस्।

🔴 मधेस प्रदेशका सबै जिल्लामा महिला हिंसा रोकथामका लागि प्रभावकारी सुरक्षा व्यवस्था लागू गरियोस्।

🔴 महिला हिंसाका घटनामा प्रहरी प्रशासन र सम्बन्धित निकायको लापरबाही देखिए जिम्मेवार पदाधिकारीमाथि पनि छानबिन र कानुनी कारबाही गरियोस्।

                                                 

महिला सुरक्षा कुनै राजनीतिक नारा होइन, राज्यको अनिवार्य जिम्मेवारी हो। आफ्नो घरमा समेत महिला सुरक्षित छैनन् भने सुशासन र सुरक्षाका ठूला भाषणको अर्थ के रहन्छ?

मधेस प्रदेश सरकार, प्रहरी प्रशासन र सम्बन्धित निकायले अब पनि यस्ता घटनालाई सामान्य विवाद भनेर पन्छाउने हो भने जनताले राज्यको जिम्मेवारीमाथि प्रश्न उठाउनु स्वाभाविक हुनेछ।

एउटी महिलामाथिको हिंसा केवल एउटा परिवारमाथिको अन्याय होइन, यो सम्पूर्ण समाजको सुरक्षा र न्याय व्यवस्थामाथिको चुनौती हो।

रास्वपाको अनुशासन कागजमा मात्रै सीमित हो? पदमुक्त जिल्ला सभापति अझै पदमै, केन्द्रीय आदेशलाई नै चुनौती!

 #1.लक्ष्मेश्वर यादब ।

धनुषा — आफूलाई सुशासन, विधिको शासन र आन्तरिक लोकतन्त्रको पक्षधर दाबी गर्ने राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) भित्रै पार्टीको निर्णय र अनुशासन कार्यान्वयनबारे गम्भीर प्रश्न उठ्न थालेका छन्। धनुषा जिल्ला सभापति लक्ष्मेश्वर यादवको पदसम्बन्धी विवादले पार्टीको अनुशासन र नेतृत्वको कार्यशैलीमाथि प्रश्न खडा गरेको छ।

       

                         

रास्वपाको केन्द्रीय अनुशासन आयोगबाट जारी पत्रमा लक्ष्मेश्वर यादवलाई धनुषा जिल्ला कार्यसमितिको सभापतिको पदबाट पदमुक्त गरिएको उल्लेख छ। पत्रअनुसार, थप सूचना नआएसम्म जिल्ला सभापतिको हैसियतमा कुनै पनि कार्यसम्पादन नगर्न, उपस्थित नहुन र पार्टीका गतिविधिमा सहभागी नहुन अन्तरकालीन आदेश जारी गरिएको देखिन्छ।

तर प्रश्न उठ्छ—केन्द्रीय निकायको लिखित आदेश हुँदाहुँदै पनि यदि लक्ष्मेश्वर यादवले आफूलाई जिल्ला सभापति भन्दै प्रचारप्रसार गरिरहनुभएको छ भने, त्यसको जवाफदेहिता कसले लिने?

पार्टीको आधिकारिक पत्रले पदमुक्त गरेको अवस्थामा पनि विभिन्न पोस्टर तथा प्रचार सामग्रीमा ‘जिल्ला सभापति लक्ष्मेश्वर यादव’ लेखिँदै आएको भन्ने गुनासो कार्यकर्ताहरूबाट उठिरहेको छ। यस विषयमा कार्यकर्ताहरूमा असन्तुष्टि रहेको दाबीसमेत गरिएको छ।

यदि पार्टीको केन्द्रीय अनुशासन आयोगको आदेश पालना भएको छैन भने, यो केवल एउटा व्यक्तिको पदसम्बन्धी विवादमा सीमित रहँदैन। यसले पार्टीभित्रको अनुशासन, निर्णय कार्यान्वयन र नेतृत्वको जवाफदेहितामाथि नै प्रश्न उठाउँछ।

🔥 पत्रकारका तीन सिधा प्रश्न: रास्वपा नेतृत्व जवाफ दिन तयार छ?

१. लक्ष्मेश्वर यादवलाई प्रश्न:

केन्द्रीय अनुशासन आयोगको पत्रमा पदमुक्त गरिएको उल्लेख हुँदाहुँदै पनि आफूलाई जिल्ला सभापति भनेर प्रस्तुत गरिरहनुभएको हो भने, कुन आधिकारिक निर्णय र नैतिक आधारमा यस्तो गरिरहनुभएको छ?

२. रास्वपा केन्द्रीय नेतृत्वलाई प्रश्न:

आफ्नै पार्टीको केन्द्रीय निकायले जारी गरेको आदेश कार्यान्वयन नभएको अवस्था हो भने, त्यसको जिम्मेवारी कसले लिने? पार्टीको विधान र अनुशासन अरू कार्यकर्ताका लागि मात्र हो कि नेतृत्वमा रहेका व्यक्तिहरूका लागि पनि समान रूपमा लागू हुन्छ?

३. पार्टीको सुशासनको नारालाई प्रश्न:

आफ्नै निर्णय कार्यान्वयन गराउन नसक्ने पार्टीले देशमा सुशासन कायम गर्ने प्रतिबद्धतामाथि उठेका प्रश्नहरूको जवाफ कसरी दिने? पार्टीको अनुशासन आयोगको आदेशलाई बेवास्ता गरिएको हो भने, सम्बन्धित व्यक्तिमाथि थप कारबाही हुन्छ कि यो विवादलाई चुपचाप सामसुम पारिन्छ?

⚖️ अन्तिम प्रश्न: विधान ठूलो कि व्यक्ति?

राजनीतिक दलको वास्तविक परीक्षा भाषण, पोस्टर र नारामा होइन, आफ्नै निर्णय कार्यान्वयन गर्ने क्षमतामा हुन्छ। सुशासनको वकालत गर्ने पार्टीले आफ्नै संगठनभित्र उठेका अनुशासनसम्बन्धी प्रश्नहरूको जवाफ पनि पारदर्शी ढङ्गले दिन सक्नुपर्छ।

रास्वपा नेतृत्वलाई प्रश्न छ—केन्द्रीय अनुशासन आयोगको आदेश पालना गराउन पार्टीले ठोस कदम चाल्छ, वा धनुषाको यो विवादले पार्टीको आन्तरिक अनुशासनमाथि थप प्रश्न उठाइरहनेछ?

अब कार्यकर्तालाई भाषण होइन, स्पष्ट जवाफ र व्यवहारमा देखिने निर्णय चाहिएको छ।

राजनीतिक DNA विश्लेषण प्रतिवेदन: धनुषाधाम नगरपालिका वडा नम्बर १

 

स्रोत / अध्ययन: Apan Dhanusha dham

१. पृष्ठभूमि तथा राजनीतिक उतारचढाव

धनुषाधाम नगरपालिका वडा नम्बर १ को राजनीतिक इतिहास र हालैका घटनाक्रमहरू निकै चाखलाग्दा देखिएका छन्। वि.सं. २०७९ सालको स्थानीय तह निर्वाचनमा यस वडामा नेपाली कांग्रेसका तर्फबाट विश्वनाथ यादव वडा अध्यक्ष पदमा निर्वाचित हुनुभएको थियो। तर, निर्वाचित भएको केही समयपछि नै उहाँको असामयिक निधन भयो, जसका कारण वडा अध्यक्षको पद रिक्त हुन पुग्यो। सोही रिक्त पदपूर्तिका लागि निर्वाचन आयोगले वि.सं. २०८१ मंसिर १६ गते यस वडामा उपनिर्वाचन (उपचुनाव) गराएको थियो।

२. २०८१ को उपनिर्वाचन: मतको गणितीय समीकरण

उक्त उपनिर्वाचनमा त्रिपक्षीय र निकै प्रतिस्पर्धात्मक भिडन्त देखिएको थियो। निर्वाचनको अन्तिम परिणाम यस्तो थियो:

• नेकपा (माओवादी केन्द्र): सुनिल कापर केवट – ६८४ मत (विजयी)
• नेपाली कांग्रेस: अशोक कुमार मण्डल – ६०२ मत (निकटतम प्रतिद्वन्द्वी)
• जसपा नेपाल: अजय कुमार यादव – ४९९ मत (तेस्रो स्थान)

माओवादी केन्द्रका सुनिल कापर केवटले कांग्रेस र जसपाका उम्मेदवारहरूलाई पराजित गर्दै विरासत आफ्नो पक्षमा पारेका थिए।

३. बदलिँदो जनमत र वर्तमान राजनीतिक परिवेश (DNA Analysis)

उपनिर्वाचन परिणामको छोटो समयमै अहिले धनुषाधाम वडा नम्बर १ को राजनीतिक धरातल र जनमतमा व्यापक फेरबदल (Shift) आएको स्थानीय विश्लेषक तथा नागरिकहरू बताउँछन्। वर्तमान राजनीतिक स्थितिको DNA विश्लेषण गर्दा निम्नलिखित मुख्य बुँदाहरू देखा पर्छन्:

• सत्तारूढ दलप्रति जनआक्रोश: वर्तमान वडा अध्यक्ष सुनिल कापर केवटप्रति स्थानीय जनता रुष्ट देखिन थालेका छन्। चुनावका बेला गरिएका 'झूटा आश्वासन र बाचा' हरू पूरा नभएको भन्दै मतदाताहरूमा असन्तुष्टि चुलिएको छ। यसले गर्दा आगामी चुनावमा माओवादी केन्द्रका लागि आफ्नो शाख जोगाउन ठूलो चुनौती खडा भएको छ।
• परम्परागत दलहरू अस्वीकृत हुने संकेत: स्थानीय नागरिकहरू अब पुराना र स्थापित राजनीतिक दलहरूलाई सजिलै भोट नहाल्ने मनस्थितिमा पुगेका छन्। जनताले वैकल्पिक राजनीतिक शक्तिको खोजी गरिरहेको स्पष्ट बुझिन्छ।
• रास्वपाको उदय र 'अजय कार्ड': यस वडाको राजनीतिमा सबैभन्दा अनौठो र निर्णायक मोड तब आयो, जब उपनिर्वाचनमा तेस्रो स्थान हासिल गरेका जसपाका पूर्व उम्मेदवार अजय कुमार यादवले जसपा परित्याग गरी राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) मा प्रवेश गरे। रास्वपामा प्रवेश गरेसँगै उनको राजनीतिक उचाइ, चर्चा र जनसम्पर्क निकै आक्रामक रूपमा बढेको देखिन्छ।

४. आगामी निर्वाचनको सम्भावित परिदृश्य र मुख्य प्रतिस्पर्धा

अनौठो कुरा के छ भने, आगामी स्थानीय निर्वाचनमा पनि उम्मेदवारका अनुहारहरू पुरानै (विगतकै प्रतिस्पर्धीहरू) हुने सम्भावना बलियो छ। तर, यसपटक दल र राजनीतिक समीकरण फेरिएका छन्।

• मुख्य भिडन्त: अबको आगामी चुनावमा धनुषाधाम वडा नम्बर १ मा मुख्य प्रतिस्पर्धा नेकपा (माओवादी केन्द्र) का सुनिल कापर केवट र रास्वपाका सम्भावित उम्मेदवार (अजय कुमार यादव) बीच हुने सुनिश्चित देखिन्छ।
• रास्वपाको टक्कर: विगतमा तेस्रो स्थानमा खुम्चिएका अजय कुमार यादव यसपटक रास्वपाको 'घण्टी' चुनाव चिन्ह र नयाँ क्रेजसहित वर्तमान वडा अध्यक्ष सुनिल कापरलाई कडा टक्कर दिने तयारीमा छन्।

निष्कर्ष

परिवर्तनको वर्तमान लहर र जनआक्रोशको बीचमा माओवादी केन्द्रका सुनिल कापर केवटले आफ्नो पद र साख टिकाउन सक्लान् या रास्वपाले यहाँ नयाँ इतिहास रच्ला? यो त आगामी स्थानीय चुनावको मतपेटिकाले नै फैसला गर्नेछ। तर, हालको वस्तुस्थिति हेर्दा धनुषाधाम १ मा पुराना दलहरूको किल्ला हल्लिएको र वैकल्पिक राजनीतिको लहर बलियो बन्दै गएको स्पष्ट देखिन्छ।

रास्वपा सांसद खगेन्द्र सुनारविरुद्ध फैलिएको अडियो विवादमा ठूलो ट्विस्ट आएको छ।

 रास्वपा सांसद खगेन्द्र सुनारविरुद्ध फैलिएको अडियो विवादमा ठूलो ट्विस्ट आएको छ।

अहिलेसम्म ‘पीडित’ भनिएकी महिलाले नै सुनारको पक्षमा उभिएर भनिन् – भाइरल अडियोमा सुनिएको आवाज मेरो होइन। उनले स्पष्ट रूपमा भनिन् कि आफ्नो चरित्र हत्या गर्न यो अडियो प्रयोग गरिएको छ र उनी यसको सिकार बन्न बाध्य पारिएकी छन्।

महिलाले आरोप लगाएकी छन् कि सडकबाट आएका दलित सांसदलाई राजनीतिक रूपमा सिध्याउन यस्तो घिनलाग्दो खेल खेलिएको छ र आफूलाई त्यही खेलको हतियार बनाइएको छ। यदि साँच्चै पीडित भएको भए उनी चुप लागेर बस्ने थिइनन्, प्रहरीको ढोकामै पुग्ने थिइन् भन्दै उनले अडियोको फरेन्सिक जाँच गराउन चुनौती दिएकी छन्। साथै निरन्तर बदनाम गरिए साइबर कानुनअनुसार कडा कारबाही गर्ने चेतावनी पनि दिएकी छन्।

धनुषाधाम नगरपालिकामा अम्बिका साहजस्ता योग्य उम्मेदवार अन्य दलमा नभएको स्थानीयको दाबी।

धनुषाधाम । धनुषाधाम नगरपालिकामा इन्जिनियर अम्बिका साहको योग्यता, अनुभव र व्यावसायिक पृष्ठभूमिलाई लिएर स्थानीयस्तरमा चर्चा हुन थालेको छ। स्थानीयवासीहरूको दाबीअनुसार, विभिन्न क्षेत्रमा अनुभव हासिल गर्नुभएका साह नगरपालिकाको विकासका लागि सम्भावना बोकेको व्यक्तित्व हुनुहुन्छ।

इन्जिनियर साहले युरोपेली सङ्घ (EU) का विभिन्न परियोजनामा १५ वर्षभन्दा बढी समय काम गरेको अनुभव हासिल गर्नुभएको बताइएको छ। उहाँको अन्तर्राष्ट्रिय परियोजनासम्बन्धी अनुभव र प्राविधिक ज्ञानलाई स्थानीय विकाससँग जोड्न सकिने विषयमा चर्चा भइरहेको छ।

स्थानीय केही व्यक्तिहरूले धनुषाधाम नगरपालिकामा उहाँजस्तो योग्यता र अनुभव भएको उम्मेदवार अन्य दलमा नरहेको दाबी गरेका छन्। यद्यपि, यो स्थानीयवासीहरूको धारणा हो, जसको स्वतन्त्र पुष्टि हुन बाँकी छ।

#ApanDhanushaDham | धनुषाधामको विकास, समृद्धि र सुशासनको बहस।

खगोलविद्हरूले अहिलेसम्मको सबैभन्दा ठूलो ग्यालेक्सी पत्ता लगाएकाछन्, यति ठुलो कि पुरै बिस्वनै चकित छन ।

 लगभग 20,000 रेडियो एन्टेनाहरू सम्मिलित इन्टरफेरोमेट्रिक नेटवर्क, युरोपभर 52 स्थानहरूमा वितरित।

 तिनीहरूले नयाँ पाइपलाइन मार्फत डेटा पुन: प्रशोधन गरे, कम्प्याक्ट रेडियो स्रोतहरू हटाएर, जसले फैलिएको रेडियो लोबहरू पत्ता लगाउन, र अप्टिकल विरूपणको लागि सुधार गर्न सक्छ।

 नतिजा तस्बिरहरू, तिनीहरू भन्छन्, रेडियो ग्यालेक्सी लोबहरूको लागि आयोजित सबैभन्दा संवेदनशील खोज प्रतिनिधित्व गर्दछ।  त्यसपछि, तिनीहरूले आफ्नो लक्ष्य पत्ता लगाउनको लागि उपलब्ध उत्तम ढाँचा पहिचान उपकरण प्रयोग गरे: तिनीहरूको आफ्नै आँखा।

 यसरी तिनीहरूले Alcyoneus फेला पारे, केहि अरब प्रकाश-वर्ष टाढा ग्यालेक्सीबाट बाहिर निस्केको।

 "हामीले एकल ग्यालेक्सीले बनाएको सबैभन्दा ठूलो ज्ञात संरचना प्रक्षेपणमा के हो पत्ता लगायौं - 4.99 ± 0.04 मेगापार्सेकको अनुमानित उचित लम्बाइ [को] एक विशाल रेडियो ग्यालेक्सी। वास्तविक उचित लम्बाइ कम्तिमा … 5.04 ± 0.05 मेगापार्सेक हो," उनीहरूले  व्याख्या गरियो।

 एकपटक तिनीहरूले लोबहरू मापन गरेपछि, शोधकर्ताहरूले होस्ट ग्यालेक्सी बुझ्न प्रयास गर्न स्लोन डिजिटल स्काई सर्वेक्षण प्रयोग गरे।

 तिनीहरूले पत्ता लगाए कि यो एकदम सामान्य अण्डाकार आकाशगंगा हो, जुन ब्रह्माण्डीय जालको फिलामेन्टमा सम्मिलित छ, सूर्यको द्रव्यमानको लगभग 240 बिलियन गुणामा रहेको छ, यसको केन्द्रमा एक सुपरमासिभ ब्ल्याक होल सूर्यको 400 मिलियन गुणा भार रहेको छ।

 यी दुबै प्यारामिटरहरू वास्तवमा विशाल रेडियो ग्यालेक्सीहरूको लागि तल्लो छेउमा छन्, जसले रेडियो लोबहरूको वृद्धिलाई ड्राइभ गर्छ भनेर केही संकेतहरू प्रदान गर्न सक्छ।

 "ज्यामिति भन्दा बाहिर, Alcyoneus र यसको होस्ट शंकास्पद रूपमा सामान्य छन्: कुल कम-फ्रिक्वेन्सी प्रकाश घनत्व, तारकीय द्रव्यमान, र सुपरमासिभ ब्ल्याक होल मास सबै मध्यवर्ती विशाल रेडियो आकाशगंगाहरू भन्दा कम छन्, "अनुसन्धानकर्ताहरूले लेखे।

 "यसैले, धेरै विशाल आकाशगंगाहरू वा केन्द्रीय कालो प्वालहरू ठूला राक्षसहरू बढ्न आवश्यक पर्दैन, र, यदि अवलोकन गरिएको अवस्था यसको जीवनकालमा स्रोतको प्रतिनिधि हो भने, न त उच्च रेडियो शक्ति हो।"

 यो हुन सक्छ कि Alcyoneus अन्तरिक्षको क्षेत्रमा बसेको छ जुन औसत भन्दा कम घनत्व छ, जसले यसको विस्तारलाई सक्षम बनाउन सक्छ - वा त्यो ब्रह्माण्डीय वेबसँगको अन्तरक्रियाले वस्तुको वृद्धिमा भूमिका खेल्छ।

 यसको पछाडि जे पनि छ, यद्यपि, अन्वेषकहरूले विश्वास गर्छन् कि अल्सियोनस अझै पनि ठूलो हुँदैछ, ब्रह्माण्डको अँध्यारोमा टाढा।

 उक्त अनुसन्धान एस्ट्रोनोमी एण्ड एस्ट्रोफिजिक्समा प्रकाशित भएको थियो।

सावधान!! नेपाली कामदारहरु साउदी अरेबियामा पनि कोरोना भाइरस धेरै बढी मात्रामा बढ्दैै.......

Kathmandu tuesday 23 april 

 भर्खरै नेपाली राजदुतावास रियादले र साउदी सरकारको स्वस्थ मन्त्रालयले जनाएको अनुसार आज साउदी अरेबियामा 24 घन्टा भित्र ११५८ जनामा कोरोना भाइरस अर्थात ( Coved- 19)संक्रमीत ब्याक्ती फेला परेको जनाएको छ ।  त्यसर्त साउदीको कुल जनसंख्या   भने को २८७९०७८०  जना छ । र कामको सिलसिलामा आएको बिदेशीको जनसंख्या करिब 40 लाख देखि 70 लाखको बिचमा साउदी सरकारको परबक्ताले जनाएको छ । हाम्रो परोसी रास्ट्र भारतको जनसंख्या १३० करोडको हराहारीमा छ तर  भारतमा पनि 24 घन्टा भित्रमा  लगभग १३०० सय  जना संक्रमीत ब्याक्ती फेला परि रहेको छ । भारतको र साउदीको जनसंख्याको अनुपातमा  साउदीमा धेरै  ( covid- 19 ) बाट संक्रमीत ब्याक्ती पाइरहेका छन । 

                                     

नेपाली राजदुतावास रियादको अनुसार आल सम्म कुनै पनि नेपालीमा कोरोना भाइरसको संक्रमीत पाएको छैन । तर पनि कोरोनाको साउदी  अरेबिया बढ्दो जोखिममा नेपाली  राजदुतावास रियादले सबैलाई सक्दो सावधानी अपनाउन आग्रह गरेको छ । तलको फोटो हेर्नुस् 

More than two hundred ‘Free Madhesh’ activists arrested; double dozen injured

Friday, Nepal Police has arrested more than two hundred activists of the Alliance for Independent Madhesh (AIM) led by Dr. CK Raut, on Friday, from various districts, while they were demonstrating to mark the Sundhara Racial Arrest of 2014 at various places. The police has arrested 73 activists from Janakpur including Dr. Raut, 55 from Nepalganj, 50 from Rauthat, 13 from Parsa, 19 from Navalparasi, 11 from Morang, 70 from Rupandehi, 7 from Kapilvastu and 7 from Jhapa district according to the report received so far. The police used force in Janakpur and Rupandehi, injuring about two dozen of activists, and seizing banners and flags. 

The peaceful protestors held placards written 'End Racism', 'End Nepali Colonisation', 'Stop Genocide', 'Referendum for Free Madhesh', 'Free Dr CK Raut' etc.

The Alliance had decided to commemorate Mansir 10th (November 25th as 'the Racial Arrest Day', through peaceful placard demonstrations, to mark the arrest of more than 300 Madheshis two year ago on the same day, from the Sundhara area of ​​Kathmandu, when the Nepal Police had arrested them just by looking at the colour of their skin (See, Amnesty International Appeal [1], Asian Human Rights Commission Report [2]).

Alliance for Independent Madhesh (AIM) is a coalition of Madheshi people, activists, political parties and various social organisations working for the independence of Madhesh, through non-violent and peaceful means following the principles of Buddha, Gandhi and Mandela. The alliance advocates an end to Nepali colonisation, racism, slavery and discrimination imposed on the Madheshis. It stands for three pillars: (a) Independent Madhesh (b) Democratic System, and (c) Peaceful and Non-violent Means.

Acknowledging that the rights to freedom of speech, movement, peaceful assembly and association are the fundamental rights of all human beings everywhere, as also mandated by the United Nations Universal Declaration of Human Rights (UDHR) and International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR ), of which Nepal is a signatory, we expect acknowledgement and assurance of the rights to freedom of expression, movement and peaceful assembly from the state and its agencies. We hereby appeal to all human rights bodies, journalists and international communities to oppose any infringement on fundamental human rights by the Government of Nepal and its agencies, to secure immediate and unconditional release of the detainees, and to ensure fundamental human rights and freedom of expression for all.  

Kailash Mahato, Subcoordinator
Alliance for Independent Madhesh (AIM) 
Mobile: + 977-9811568678
Email: our.madhesh@gmail.com
URL: madhesh.com

[1] Nepal: Dissenting Voices at Risk
Amnesty International, 5 December 2014, Index number: ASA 31/008/2014
URL: https://www.amnesty.org/download/Documents/208000/asa310082014en.pdf

"The arrests of CK Raut and fellow Madhesi activists on 25 and 26 November for attempting to hold a rally in Kathmandu constitute violations of the rights to freedom of expression and peaceful assembly; the Government of Nepal must actively protect the space for political debate, including dissenting views on the constitution. Altogether, the Nepal police and Central Investigation Bureau (CIB) arrested more than 300 people and held some 30 individuals, including Raut, for up to 48 hours. "

[2] NEPAL: Mass arrests on eve of SAARC summit
Asian Human Rights Commission, November 29, 2014
URL: http://www.humanrights.asia/news/ahrc-news/AHRC-STM-201-2014

https://www.facebook.com/Mdriyaj.khan/videos/1316659361710105/

मधेशीलाई होच्याउने यो कस्तो कलाकारिता ? मधेशीलाई किन नेपाली चलचित्रमा हेफ्ने गर्छ ?

 जनकपुर : सावन ४ गते 

-माधव ढुगेंल
प्राचीन नाटकहरूमा हास्य रस पैदा गर्नका लागि विदूषकको व्यवस्था हुन्थ्यो । राजाका सहयोगीका रूपमा रहने र राजालाई प्रेमका विषयमा सल्लाह दिने विदूषकहरू शारीरिक रूपले विरूप हुन्थे ।

गलगाँड निस्किएका, भकभकाएर बोल्ने, होचा पुड्का, नपुंसक वा त्यस बेलाको समाजमा कुनै न कुनै ढंगले असुन्दर ठानिएकाहरूलाई विदूषक बनाइन्थ्यो र दर्शक हँसाइन्थ्यो ।

मूक युग (साइलेन्ट इरा) का अमेरिकी फिल्महरूको एउटा विशेषता कमेडी थियो । म्याक सेनेट, चार्ली च्याप्लिन, बस्टर केटन र ह्यारोल्ड लोइडहरूले यस विधालाई विकसित गरे ।

सेनेटका प्रारम्भिक कमेडीमा नैतिक शिक्षा पटक्कै थिएन । तिनीहरू ख्यालठट्टा र पहेलीहरूमा आधारित थिए । अधिकांश कमेडियनहरूले राजनीतिक समस्यालाई कमेडीको विषय बनाउँथे । लोइड बढी मेकानिकल र अमूर्त कमेडीका लागि प्रख्यात छन् । यीमध्ये चार्ली बढी नै मानवीय र राजनीतिक पनि छन् ।

नेपालमा चार्ली च्याप्लिनको लोकप्रियता अरूको भन्दा बढी छ । फरक प्रवृत्ति, रुचि र स्वभावका मानिसमध्ये कसलाई हाँसोको विषय बनाउने र किन बनाउने भन्नेको खास प्रयोजन हुन्छ जुन कुरामा चार्ली गम्भीर थिए ।

कसैलाई हाँसोको विषय बनाउनुभन्दा पहिले उनी त्यसका विषयमा सोची विचारीकन मात्रै निर्णय लिन्थे । उपहास गर्न पाइयो भन्दैमा जसलाई पनि उडाउने र होच्याउने जस्तो विवेकहीन काम उनले गरेनन् । उनलाई स्मरणीय र आदरणीय बनाइराख्ने सबैभन्दा ठूलो कुरा सायद यही हो । हँसाउनैका लागि हँसाउन खोज्नेहरू त नेपालमा पनि धेरै भए, चार्लीबाट सिक्न चाहनेहरू देखिएनन् ।

‘समाजवादी यथार्थवाद’ शीर्षकको लेखमा लुनाचास्र्कीले लेखेका छन्, ‘हास्यव्यङ्ग्यले भरिएको कमेडी, जसले अभाव वा कमजोरीतर्फ इसारा गरेको हुन्छ र ऐनाजस्तै भएर मानिसलाई आफ्ना कमजोरी घटाउन सिकाउँछ । तर, यो त्यस्तो ऐना चाहिँ होइन जसले मानिसमा डर पैदा गरोस् र आत्महत्याको तयारी गराओस् बरु मानिसले थाहा पाओस् कि उसले हातमुख धुन तथा दारी फाल्न आवश्यक भइसकेको छ (सन् १९८७ः १०८०)।

चलचित्रमा कसैलाई हाँसोको विषय बनाउनु भनेको उसको चारित्रिक दुर्बलता वा कमजोरीमाथि उपहास गर्नु नै हो ।


मानिसको चरित्रमा प्रदूषणका रूपमा रहेका अहंकार, ईष्र्या, मूर्खता, शोषण जस्ता तुच्छ प्रवत्तिमाथि उपहास गरेर मानिसलाई ज्यादा मानवीय र सभ्य बनाउनका लागि कसैलाई हाँसोको विषय बनाइन्छ । त्यसैले कसलाई उपहास गर्ने र कसलाई नगर्ने भन्ने बारेमा चलचित्रकर्मीले सोचेकै हुन्छ । सामान्यतया खलपात्र वा खलचरित्रहरूलाई तिनीहरूको अदूरदर्शिताका लागि, मानव हित विपरीतको मूर्खतापूर्ण सोचाइ र असभ्य व्यवहारका लागि हाँसोको विषय बनाइन्छ ।

तर, नेपाली चलचित्रमा जसलाई हाँसोको पात्र बनाएर उपहास गर्ने गरिएको छ, त्यो गलत ठाउँमा गर्ने गरिएको छ । खास समुदाय र वर्गको व्यक्तिलाई उपहासको पात्र बनाएर चलचित्रहरूले उनीहरूमाथि हिंसा गरिरहेका छन् । चलचित्र निर्देशक नवीन सुब्बाका विचारमा ‘इतर समुदाय वा संस्कृतिप्रति चाहे त्यो व्यक्ति नै किन नहोस्, चलचित्रले ‘जेनरलाइज’ गरेर प्रस्तुत गर्छ भने त्यो नश्लवादी हुन्छ’ र ‘रेसम फिलिली’ तथा ‘होस्टेल रिटन्र्स’ जस्ता चलचित्रहरूले यही काम गरेका छन् ।


‘होस्टेल रिटन्र्स’को सन्दर्भ दिँदै नवीन सुब्बा लेख्छन्, ‘एउटा मधेशी युवा इन्जिनियरिङ कलेजको होस्टलमा आउँदा हातमा शिवको मूर्ति बोकेर आएको देखाइएको छ । अहिलेको एफएम र इन्टरनेटको सञ्जाल गाउँगाउँ पुगेको समयमा कुन चाहिँ नेपाली युवा त्यो रूपमा धर्मभीरु होला रु यो त सिधै इतर समुदाय र संस्कृतिलाई ‘रेडिक्युल’ ९उडाउने० गर्ने उद्देश्यले प्रेरित छ ।’

यो ‘रेडिक्युल’ गर्ने काम ‘रेसम फिलिली’मा त झन् पराकाष्ठामा छ भन्दै सुब्बाले थपेका छन्, ‘त्यहाँ मधेशी चरित्रलाई बाख्रासँग शारीरिक संसर्ग राखिरहेको भाव मात्र होइन, पात्रले पिसाब फेर्दा बसेर पिसाब फेर्ने गरेको समेत देखाइएको छ । यी चलचित्रमा मधेशी चरित्रलाई उपहास गरेर हास्य सिर्जना गर्न खोजिएको छ ।’

‘होस्टेल रिटन्र्स’ र ‘रेसम फिलिली’ मात्रै होइन मधेशको संवेदनशील मुद्दामाथि बनाइएको भनिएको ‘भैरव’ले पनि मधेशी चरित्रलाई खलनायकका रूपमा पेश गरेर अपमान नै गरिएको छ । यस चलचित्रको प्रदर्शनका बेलामा मधेशी समुदायबाट प्रदर्शन नै रोक्ने हदसम्मको विरोध जनाइएको भन्ने समाचार आएको थियो । 

मधेशी समुदायको आत्मसम्मानको रक्षा गर्ने खालका नेपाली चलचित्रहरू त हातका औँलामा गन्न सक्ने जति पनि छन् कि छैनन् तर अपमान गरेर बनाइएका चलचित्रहरू चाहिँ प्रशस्तै छन् ।

प्रायः यस समुदायका व्यक्तिहरूलाई कहिले सोही समुदायको कलाकार प्रयोग गरेर र कहिले पहाडे समुदायको कलाकारको सहयोग लिएर उपहास गर्ने काम नेपाली चलचित्रमा प्रारम्भदेखि नै हुँदै आएको छ र आजसम्म पनि त्यसले निरन्तरता पाइराखेको छ ।

लुनाचास्र्कीका विचारमा कमेडीहरूमा विद्रूपता, व्यंग्य र कटाक्षमार्फत शत्रुलाई प्रहार गरिन्छ । त्यसलाई विघटन गर्न, गिराउन, उसको आदर्शलाई ध्वस्त गर्न व्यंग्य गरिन्छ र देखाइन्छ कि ऊ कति हास्यास्पद छ (सन् १९८७ः९९०)।

भूमण्डलीकरणको आजको समयमा कुनै पनि राष्ट्र अन्तर्राष्ट्रिय शक्ति संघर्ष र प्रभावबाट नछोइन कठिन छ । नेपालजस्तो देशमा त आजको दिनमा अन्तर्राष्ट्रिय प्रभावलाई अस्वीकार गर्नु केवल आदर्श हो । यस्तो परिस्थितिमा के मधेशी, के पहाडे सबैमा विदेशी शक्ति केन्द्रहरूको दलाली गर्ने तथा त्यसको प्रतिरोध गर्ने दुवै खालका व्यक्ति र नेताहरू छन् ।

सुगौली सन्धिदेखि कोशी, गण्डक र टनकपुर सम्झौता हुँदै आजसम्म भएका हरेकजसो राष्ट्रहित विपरीतका सन्धि सम्झौतामा हस्ताक्षर गर्ने व्यक्ति पहाडे समुदायकै छ, देशको प्रमुख कार्यकारी वा प्रधानमन्त्रीका रूपमा मधेशी समुदायको व्यक्ति आजसम्म पुग्न सकेको छैन तर पनि पहाडे राष्ट्रवादी अहंकारले राष्ट्रियताको प्रश्न मधेशी समुदायमाथि नै ज्यादा उठाउने गरेको छ । काम उस्तै र उही गर्दा पनि एक प्रकारको भाषा, अनुहार र रङ भएका व्यक्ति पवित्र नै भइरहने र अर्को भाषा, अनुहार र रङका व्यक्तिले लाञ्छित मात्रै हुनुपर्ने परिस्थितिलाई कसरी सभ्य र न्यायपूर्ण मान्न सकिन्छ ?

मधेश आन्दोलनको रापतापमा मधेशी समुदायबाट डा। रामवरण यादव गणतन्त्र नेपालको पहिलो राष्ट्रपति बने । उनका प्रतिस्पर्धी रामराजाप्रसाद सिंह पनि यसै समुदायका प्रतिनिधि थिए ।

नेपाली समाजलाई राष्ट्रपतिका रूपमा मधेशी स्विकार्न कुनै आपत्ति भएन । मधेश आन्दोलनमा पहाडे समुदायको समर्थन जतासुकैबाट देखिएकै छ । मधेश आन्दोलनका पक्षमा सशक्त कलम चलाउने खगेन्द्र संग्रौला, युग पाठक वा उज्ज्वल प्रसाईंजस्ता लेखकहरू पहाडे समुदायकै प्रतिनिधि लेखक हुन् ।

आभास लाभले गाएको प्यारोडी ‘मलाई नेपाली होइन भन्न कहाँ पाइन्छ’ले उत्साहित भएर ताली बजाउने र त्यसको भिडियो फेसबुक आदिमा सेयर गर्नेहरूमा पहाडे समुदायका मानिसहरू प्रशस्त थिए । मधेश
आन्दोलनलाई साथ दिन काठमाडौँमा समेत अभियानात्मक कार्यक्रमहरू पहाडे समुदायले सञ्चालन गरे । वीरगञ्ज लगायतका शहरमा मधेशीसँग कदम मिलाउँदै पहाडे समुदायका मानिसहरू जुलुसमा निस्किए ।

जनस्तरबाट पहाडेहरूले मधेशीहरूलाई अपमान गरेका छैनन् । तर, नेपालको शासक वर्गले अझै पनि उनीहरूलाई सहजै स्वीकार गर्न सकिराखेको देखिँदैन । नेपाली चलचित्रहरूले शासक वर्गको सांस्कृतिक मतियार बनेर मधेशी समुदायमाथि जुन हिंसा गरिराखेका छन्, त्यो साम्प्रदायिक हिंसामात्रै होइन, खासमा देशद्रोह पनि हो ।

प्रशंसाको शिखरमा पुगेको र नेपालको यथार्थमा आधारित भनिएको ‘कालो पोथी’ ले पनि मधेशी समुदायलाई उपहास नै ग¥यो । आफ्नो समुदायको प्रतिनिधि चरित्रलाई चलचित्रमा विद्रूपीकरण गरिएको देखेपछि मुकेशले लेखेका छन्, ‘अहिले खुबै चर्चित चलचित्र ‘कालो पोथी’मा पनि संक्षिप्त मधेशी चरित्र छ । मुगुको दुर्गम गाउँको विद्यालयमा नेपाली सञ्चारले प्रेषण गरेको टिपिकल मधेशी छवि भएको शिक्षक जसले उजेली मिस (नायिक) लाई ताकेको छ ।

नेपाली सञ्चार र कला क्षेत्रमा मधेशी चरित्र सधैँ अन्टसन्ट बोल्ने, नेपाली लवज हिन्दी, भोजपुरी र मैथिली मिश्रित बोल्ने, अनि अति नै लोभी र फोहोर हुने । अपवादबाहेक पहाडी समुदायमा सधैँदेखि ‘मधेशी’ यस्ता टिपिकल हुन्छन् भनी प्रस्तुत गर्ने काम गरिएको छ । अहिले पनि त्यसैलाई निरन्तरता दिनु भनेको पहाडी र मधेशी समुदायबीचको खाडल पुर्नु होइन कि झन् झन् बढाउनु हो।।। टिपिकल मधेशीको चरित्र मात्र प्रस्तुत गर्नु र मधेशी कलाकारलाई त्यस निम्ति मात्र उपयुक्त ठान्नु दुवै दुर्भाग्यपूर्ण छ ।’

आफ्नो समुदायको प्रतिनिधि छविलाई चिनाउने, त्यसका बारेमा बहस गर्ने र परिभाषित गर्ने पहिलो अधिकार सोही समुदायको सदस्यलाई हुन्छ ।

मुकेश पनि मधेशी समुदायकै सदस्य भएकाले ‘कालो पोथी’को मधेशी चरित्रप्रतिको उनको बुझाइ फरक समुदायको व्यक्तिले गरेको व्याख्या र अनुभूतिभन्दा ज्यादा गम्भीर र ज्यादा आधिकारिक हुन्छ । मुकेशले चलचित्रबाट आफू र आफ्नो समुदाय अपमानित भएको अनुभव गरेका छन् ।

‘कालो पोथी’ चलचित्रले मधेशी चरित्रको विकृत छवि निर्माण गरेर मनोरञ्जित गर्न खोजेको पहाडे समुदायलाई हो ।

पहाडे समुदायमा पनि शासक वर्गीय मनोविज्ञान भएकाहरूलाई मात्रै यसले हँसाउन सक्छ । जो शासक होइन र पनि उक्त छविका कारण हाँस्छ, उसको मनोविज्ञान शासकीय ढप र ढाँचामा ढलिसकेको हुनुपर्छ । नत्र कुनै उत्पीडित समुदायको व्यक्तिको बेइज्जत गर्दा उसलाई दुःख लाग्नुको साटो हाँसो किन उठ्छ रु विद्वान्हरू के भन्छन् भने मान्छेले जब आन्तरिक अवस्थामा विजय प्राप्त गर्छ, तब हाँस्छ । उसलाई पूर्ण विश्वास हुन्छ कि अन्ततः उसको जीत निश्चित छ, तब हाँस्छ ।

मधेश आन्दोलन जारी रहेको अवस्थामा मधेशीलाई हेपेको वा उडाएको देख्दा कुनै जिम्मेवार मानिसलाई हाँसो उठ्ने कसरी हुन्छ रु उसलाई त बरु शासकीय मनोविज्ञान र त्यसको प्रचारक बनेको चलचित्रसँग रिस पो उठ्छ, होइन भने पनि चिन्ता वा दुःख त अवश्य लाग्छ ।

कलाको काम नयाँ यथार्थलाई परिभाषित गर्नु हो । त्यसैले चलचित्र बनाउनु भनेको शक्तिशालीहरूको प्रभुत्व र मानवताविरोधी हेपाहा प्रवृत्तिविरुद्धको संघर्ष पनि हो । यस क्रममा यसले मानिसका प्रचलित मानसिक वा सांस्कृतिक आदतहरूमाथि आक्रमण गर्छ । प्रचलित सामाजिक मूल्य, विश्वास, धार्मिक–शैक्षिक आदि संस्था, पहिरन, साझा ज्ञान, लोकतत्व आदिमाथि नयाँ र विशिष्ट दृष्टिकोण प्रक्षेपण गर्छ । यसले राजनीतिक सिर्जनशीलता र कल्पनाशीलतालाई तिखार्ने र प्रबुद्ध  तथा परिष्कृत गर्ने काम गर्छ । फलतः यसले मानिसहरूलाई विकल्पको खोजीका लागि प्रेरित गर्छ ।

चलचित्रसम्बन्धी फ्रान्सको प्रसिद्ध पत्रिका ‘कहिएर्स दु सिनेमा’ले भनेको थियो, ‘सिनेमामा परिवर्तनकामी राजनीतिक विषय हुन्छ तर त्यो विचारधारा त्यसको कथाको संरचनामा प्रकट हुन्छ ।’ हुनुपर्ने त त्यही थियो । चलचित्रले समाजलाई नयाँ चेतना र सौन्दर्य दृष्टिले समृद्ध गर्न सक्नुपथ्र्यो । समाजको अनुगामी भएर होइन मार्गदर्शक भएर अगाडि लम्किन सक्नुपथ्र्यो ।

मानवद्वेषी संस्कृतिका विरुद्ध दर्शकहरूसँग सार्थक संवाद गर्दै बृहत्तर मानव हितका पक्षमा एक कदम अगाडि निस्कन सक्नुपथ्र्यो । उपनिवेशवाद र साम्राज्यवादका विरुद्ध सांस्कृतिक प्रतिरोधको बलियो माध्यमका रूपमा खडा हुन सक्नुपथ्र्यो । तर, यस्तो हुन सकेन । सांस्कृतिक सिर्जना भएका कारण चलचित्रहरू परिवर्तनका पक्षमा हुनुपर्ने थियो तर हाम्रा चलचित्र त परिवर्तनका विरोधी भएर पो निस्किए ।

अझ दयालाग्दो स्थिति त ती कलाकारहरूको छ जो आफूलाई सेलिब्रिटी भनाउनका लागि जस्तोसुकै भूमिकामा देखिन पनि तयार भएका छन् । शासक वर्गले जोकर बनाए जोकर भइदिने, अपराधी बनाए अपराधी भइदिने, उनीहरू जस्तो स्वरूपमा देखाउन चाहन्छन् सेलिब्रिटी हुने लोभमा त्यहीत्यही बन्न तयार भइदिने ।

मानौँ आफूलाई चिनाउनका लागि उनीहरूसँग आफ्नो भन्नु कुनै दृष्टिकोण नै छैन । आफूले गरिराखेको काम ठीक भएको छ कि बेठीक भएको छ भन्नेमा उनीहरूलाई चासो नै छैन । के आफूलाई कलाकार बनाउन चाहनेहरूले यतिसारो लम्फु र दास भइरहन मिल्छ र ?

जाह्नु बरुवाको भनाइ छ, ‘कलाकारको काम मानिसहरूको रुचिलाई बदल्ने हो, त्यसको स्तरलाई माथि उठाउने हो । कलाकारको अर्थ पथप्रदर्शक नै हो । जब ऊ सोच्छ कि दर्शकले जे माग्छन् त्यही दिन्छु, तब ऊ कलाकार रहँदैन । कलाकारले हमेसा समाजप्रति जिम्मेवार हुन सक्नुपर्छ ।’ तर, यस्तो पनि त हामीसँग कहाँ छ ?

लोकप्रियताका नाउँमा कलाकारहरू आफ्नो धरातल नै बिर्सेजसरी कुदिराखेका छन् । आफूलाई संघर्ष गरेर आएको हुँ भन्नेहरू नै संघर्षशील चेतनालाई भुत्ते बनाउने अभियानमा कस्सिराखेका छन् । आफ्नै वर्ग, आफ्नै समुदाय, आफ्नै विचारधारा र आफ्नै परिचयका विरुद्ध काम गर्दा पनि अप्ठ्यारो मानिरहेका छैनन् । तिनीहरूलाई के भन्ने ? अझ त्यसैमाथि कोही गर्व नै पनि गर्दै छ भने त उसलाई हामीले भन्नैपर्छ– ‘उपहास’ खासमा तिम्रै लागि बनेको शब्द हो ।  ( लेखक सिकिन्द्र कापर धनुषा धरमपुर - ५ 

अमेरिकी कम्पनी गूगल (google ) ले भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदिलाई बिश्वको top 10 कृमनल लिस्टमा थपियो ।

Janakpur : july 20 

Internet giant Google has apologised after Indian PM Narendra Modi's photos started appearing in the image search results for "Top 10 criminals". "We apologise for any confusion or misunderstanding this has caused," a Google statement said

अमेरिकी कम्पनी गूगलले बिश्वको top 10 कृमनल लिस्टमा भारतिय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदिको नाम थपियो

Janakpur : july 20 

Internet giant Google has apologised after Indian PM Narendra Modi's photos started appearing in the image search results for "Top 10 criminals". "We apologise for any confusion or misunderstanding this has caused," a Google statement said.

नेपालको पहिलो महिला गराइन एस्तो bold र sexy photo shoot सबै photo हेर्न .......?

जनकपुर: सावन ४ । आज भोलि गूगलमा नेपालीहरु आफ्नो इजत आफै गुमाएका छन ।  एउटा वेबसाईट मा लेखिएको कथा ।  

मेरो गौम अक्जन मम प्र्ने हुनु हुन्थ्यो। उह अलि लथेब्रो हुनु हुन्थ्यो। म्लए वन्ज व्न्नु हुन्थ्यो। म् प्नि मम व्नेर् सम्बोधान् ग्र्थ्य्। ममले ६ज्न सङ् बिहे ग्र्दए बच व्ञ् व्नेर् क्सोद्दए अर्को बुदि ल्यौने ग्र्नु हुन्थ्यो। सम्पति तन्न् थ्यो, य्सरि ओहको ७थ् मएजु ल्याऔनु व्यो। ट्यो माएजुधेरए मिलन्सर्, मिथो बोलि रम्रो बनि थ्यो।आफ्नो न व्य्प्नि म्लए धेराए मय ग्र्नु हुन्थ्यो मम माएजुले।मम क्तए जनु वो व्ने म्लए घ्र् रुङ्न् लाउनु हुन्थ्यो। म् त्य्ति बेल व्र्खर् १६य्र् को थ्य् अलि ल्जालु बनि थ्यो मेरो खएलग्दो जयन् थ्यो, सधए एक्सेर्सिजे ग्र्थ्य् त्य्सएले होल मेरो ज्यन् खएलग्दो थ्यो। मएजु सरए रमृ हुनु हुन्थ्यो जिउदल् मिलेको स्तन्क्पोक ह्रु थुल्थुल थिय्,नितम्ब् झन् थुलो थ्यो य्स्तो मएजु देखेर् मेरो सरिर्म कुरेन्त् दौदेको वन् हुन्थ्यो।जदो महिनम ह्रेक् सल् मम कपद बेच्न् पहद् जनु हुन्थ्यो। ट्यो साअल्प्नि जनु व्यो म्लए व्न्नु वो 'वन्ज ल घ्र् रम्ररि हेर्नु है' व्नेर् मम लग्नु वो। म र् मैजु मत्र् घ्र्म। मएजुको घ्र् र् मेरो घ्र् २मिनुत्को फर्क् थ्यो। मएजु हम्रो घ्र् गै रह्नु हुन्थ्यो मेरो म्म्य् सङ् खुब् कुर मिल्त्यो। अक्दिन् म् मथि रूम्म ह्म् व्क् ग्र्दए थिय् मैजुर् मेरो म्म्य् ग्फ् ग्र्दए हुन्थ्यो।मजुले:'दिदि मेरो बुदको ६ओति प्क्सि पो हुम्'' आआमाम आनि किन् क्सोदेकि त्य्त्रले''? ''क् को क्सोद्नु तिम्रो बुदोले क्सोदेको,क्सोर क्सोरि व्ञ् व्नेर्'' म्म्य्ले ज्वफ् दिनि व्यो'' त्य्सोपो हो कुरत्'' ''तिमिप्नि बेलएम बुधि पुर्यौ नत्र् तिमि मथि अर्कि ल्यल'' म्म्य्ले सिकौनु व्यो। मैजु ''अनि म् क् ग्रुत् दिदि बुदो बत् सन्तन् न्व्य् प्क्सि'' म्म्य् ''सुन् कुनए लोग्ने मान्क्से सङ् सम्पक् ग्रेर् जान्मौन्'' माइजु ''अनि बुदोले मर्दाए म्लाए दिदि'' म्म्य् ''क् मर्नु थपाय्पो मर्नु'' य्स्तए कुर हुदए थ्यो त्यो दिन्।
मम ग्य्प्क्सि मैजुर् म् मत्र् घ्र्म थ्यो बेल्काको खान खय्र् सुत्ने त्र्ख्र्म लग्योउ। जदोको मौसम् म् खन खय्र् सुत्न् रूम्म क्सिरे, मैजु भद मझेर् निकए बेर्म आउनु व्यो। आउतए रूम् व्य्प्नि बेद् फाअर्क् थ्यो। मैजुले म्लए बोलौनु व्यो आक्क्सिन् ग्फ् साफ् ग्रेर् सुत्योउ। णेक्स्त् दय् बिहनै मैजु उथेर् नुहाउन् जानु वो, म् प्नि प्क्सिप्क्सि ग्येर् मैजु नुहय्को हेरे, आह क्य रम्रो जिउ पेतिकोत्ले क्सोपेको व्य्प्नि, मैजुलए देखेर् मेरो वै रुन्कियो, मैजुको जिउ हेर्दए हस्त् मेथुन् ग्रे, अनि सुतेको निदय्क्सु। णेक्स्त् दय् मैजुले म्लए प्नि उथय्र् नुहौन् जौ वन्ज व्न्नु व्यो, मनमनेप्नि जब्र्ज्स्ति लनु वो। म नुहौन् उन्देर्वेर् लय्र् ग्य्। मैजुले म्लए हेर्दए व्न्नु व्यो ''आमम वन्जको ज्यन्त् क्स्तो पहल्मन् को ज्स्तो'' म् केइ बोलिन् ''वन्जले बिहे ग्र्नु वो व्ने चए ९महिन मए क्सोर जन्मिन्क्स् होल'' व्न्दै जिस्कौनु वो म् नुहौन् तले मैजु प्नि पेतिकोत् बधेर् आउनुवो नुहाउन् लै। म् हेरेको हेरेकए व्य्। ''क् हेरेको वन्ज?'' ''क् क् किए होइन्'' मैजुलै त्य्स्त्तो अब्स्तम देखेर् म्लै क्स्तो२ व्यो। ठुल्थुल पोक पेतिकोत्ले क् क्सोपिथ्योर्। अनि य्त्रो थुलो सेक्स्य् चक् र् पेतिकोत्को चेप् बत् दुध्को पोक देखेर् मेरो वए जुर्मुरौन् थल्यो। आब् मैजुले था पौलिन् व्न्ने पिर्। ''वन्ज आउनु म् धद् मिचि दिन्क्सु'' व्न्दै क्सेउम् आउनु वो मेरो प्क्सदि बत् धद् मिच्न् थल्नु वो। पाहिलो एस्तृको एस्पर्स् ज्यादाए आन्न्द् आएर्हेको थ्यो। मैजुले मेरो उथेको वाए देख्ने दर् प्नि थिञ्। मएजुले म्लए आफुतिर् फ्र्कौदए सबुन् दन्दिन् थल्नु व्यो मेरो वैले पेन्त्य् उचलेको मएजुले देख्नु वो म लज्ले रतो पिरो व्य्। मैजुले ''केहो वन्ज त्यो'' व्न्दए जिस्कौनु वो म् केइ बोल्न् स्किन् ''वन्जलए बुदि छिय् ज्स्तोक्स् होइन्त् वन्ज?''म् चुप् थ्य् मैजुले मेरो जिउ मद्दए ज्स्तो गृ दुध्को पोको मेरो क्सातितिर् क्सुवौनु व्यो मेरो वए झ्न् तन्कियो।मैजुलए ग्र्न् पय् हुन्थ्यो ज्स्तो लग्न् थल्यो त्र् व्न्न् सकिन्। मेरो क्सति तिर् सबुन् दल्दै मैजु ''क्स्त्तो रम्रो थोलो क्सति आह क्सोइ रह्न् म्न् लग्यो'' म् प्नि त्य्हि चह्न्थ्य् मैजु मेरो क्साति देखि पेत् तिर् साबुन् दल्न् थल्नु व्यो ''आममम वन्जकोत् निकै थुलो हतियर् क्स ज्स्तोक्स्, य्स्तो'' व्न्दए हुन्थ्यो मेरो बिर्ये झृ हल्यो क्तु वित्रए अनि क्सितो२ पनि खन्यय्र् मथि ग्ये। मएजु नुहन् थल्नु व्यो। म् फेरि लुकेर् हेर्न् थले मैजुले आफ्नो थुल२ फचो सबुन् दल्दए हुन्थ्योत्यो अनि पेतिकोत् मथि उचदए योनि तिर् सबुन् दल्न् अघि क्सैक्ले हेरेकोक्स्कि व्नि य्त व्ति हेर्द म्लाए झ्यल्म देख्नु व्यो। बिहन्को ५ ब्जेको थ्यो जदो प्नि थ्यो सिरक्म गुत्मुतेर् सुत्न् लगेको मएजु आउनु व्यो। ''वन्ज लुकि२ क् हेर्नु वको ह?'' ''केइ होएन्'' मैजु मेरै अगदि कप्दा चेन्ज् ग्र्न् थल्नु व्यो। अनि ''आक्सुक्सुक्सु'' ग्र्दए मेरो बेद्म आय्र् ' 'वन्ज जदो व्ञ् तपैलै?'' ''जदो व्योनि'' ''त्य्सो व्य् अक्क्सिन् तसिय्र् सुतौन्त् न्यनो हुन्क्स्'' व्न्दए मैजु मेरो सिरक्म क्सिर्नु व्यो। म आलि सरि दिय् ''वन्ज आलि तासिनुन् जदो व्यो'' व्न्दए म्तिर् घुसृनु व्यो। म् प्नि माउन् थिय् ''वन्ज हात् य्त ल्यौनु'' व्न्दए मेरो हत् आफ्नो जिउम रख्नु व्यो। मेरो सास् भ्ध्न् थल्यो। माइजु ''अझए तसिनु'' व्न्दै मेरो अङालोमाअ आए स्क्नु व्को ह्यो। मेरो लिङ् फुलेर् मएजुलए घोच्न् थलेक्स्।माएजु प्नि स्वस् ब्ध् दए थ्यो मेरो प्नि, दुबए मौन् थ्योउ, मत्र् हम्रो सस्को स्व स्व त्यो। म् उत्तेजित् वएसाकेको थ्य्। मेरो हात् मएजुको थोलो पोकोमथि रखे।मैजुले मेरो हत् पोको वित्र् क्सिरए दिनु व्यो म् पोको सुम्सुम्सुन् थले। ,मएजु को ध्यन् मेरो उत्तेजित् लिङ्म थ्यो। उहको हत् बिस्तरए मेरो लिङ् तिर् बध्दए थ्यो। मेरो पेन्त् खोले, मैजु को हत् मेरो लिङ् क्सुन् आतुर् थ्यो। मएजुले मेरो कत्तु तनेर् मेरो वै म हात् पुर्यौनु व्यो 'ओले आमामाम हो क्त्रोत् हौ वन्जकोत्?'' ''किन् ममाको य्त्रो क्सैन्र्''? ''कको हुनु य्स्को आधको आधा प्नि क्सैन्'' म् मख् व्येर् सेक्स् ग्र्न् मेजुलए उत्तानो परे माएजु आफएले पेतिकोत् फ्र्कय्र् उत्तानो प्र्नु व्यो सय्द् थुलो लिङ्को स्वद् लिन् आतुर् थिएन्। मएजु उत्तनो व्य्प्क्सि म् मएजु मथि चधेर् लिङ् लए योनि म क्सिरौन् खोजे प्वल् नै वेतिन् अनिमएजुले मेरो लिङ् समतेर् आफ्नो योनि द्वर्म रख्नु व्यो अनि ''वान्ज क्सितो प्सौनुन्'' मएले मैजुको दुइत्तए तिघ्रम थिचेर् बेसरि थेले लिङ् ग्वम्म् अधि प्स्यो मैजु आख चिम्लेर् ''एस्स्स्''व्न्नु व्यो फेरि अर्को थेलेको ल्वम्म् तिघ्त् न् तिघ्त् व्य्र् क्सिर्यो। म्लए य्ति म्ज आयो। मैजु आफ्नो दुबए खुत फरे, मेरो कमर् समतेर् योनि तिर् तन्दए हुनुहुन्थ्यो, २'४ध्क्कमए मेरो बिर्य् मएजुको योनि वित्रए झ्र्यो' म् मैजुको जिउम सिथिल् ध्ल्किय्। मैजुले म्लाए अङलोम म्जले क्स्नु व्यो। ''वन्ज आइमे सङ् कएले सुत्नु वथ्यो?'' ''अह'' मेरो ज्वफ् ''म्लए प्नि त्य्स्तए लग्यो'' मेरो लिङ् मएजुको योनि वित्रए थियो त्यो सन्झेर् मेरो लिङ् फेरि उत्तेजित् व्यो। म् मएजुलए फेरि ग्र्न् थले मैजु ''वन्ज अक् पल्त् निकल्नुत् त्य्ह चिप्लो धेर्क्स् पुक्सि दिन्क्सि अनि ग्र्नु''म्प्नि ''हुन्क्स्'' व्नेर् लिङ्लए योनि बत् बहिर् झिके प्वक् आवज् आयो लिङ्झिकेको ह्व२ति बिर्य् पोखियो मएजुको योनि बत् म् हेर्दए थिय् मैजु पुक्स्दए ''आमम त्पएकोत् क्त्ति धेरए झ्रेक्स् बिउ मुजिम नात्य्र् पोखियो, बोत् अनुसर्को फल्। फल् अनुसर्को बिउ ,ओले आम मुजु नए फ्व परेक्स्'' पुक्सि स्के प्क्सि मएजु फेरि उत्तनो प्र्नु व्यो मेरो उत्तेजित् लिङ्लए हेर्द्दए '' वन्ज मेरो
दुइतए खुत्त दोवरेर् दल्लो परेर् थोक्नुत्'' मरो उत्तेजित् लिङ् लगेर् मुजिको मुख्म क् रखेको थिय् मएजुले मेरो चक् समतेर् तन्न् थाल्नु व्यो, २,३ धाक्कम मेरो लिङ् मैजुको मुजि वित्र् धसियो, मएजु खुत्त फरेर् म्लए सथ् दिदए थिएन् मेरो लिङ् मएजुको मुजिम बिर्को लगे ज्स्तो देखिन्थ्यो। म् हेर्दए थोक्दए थिय् माएजु प्नि आफ्नो मुजिम मेरो लिङ् रोपिय्को हेर्दए ''आअ्अ्अ्अ वन्जाको य्त्रो मोतो प्नि मेरो मुजिम आअतेक्स् थोक्नु म्जले'' म् थोक्दए थिय् पेवच् प्वच् मुजि बत् आआवज् निस्किदए थियो। ''मएजु क्स्तो प्द्किद् रक्स्'' ''हमि आएमेको मुजि व्नेकए म्र्द् ह्रुले प्द्कौन् को लगि त् होनि वन्ज अलि प्वच्२ प्द्किने गृ हन्नुन्'' म्प्नि माएजुको तिघ्र थिचेर् मुजि बहि साम्म् लिङ् निकलेर् ग्वम् प्सान् थले मुजि बत् प्लत् प्लत् को आअवज् आआउन् थल्यो। मएजु ''हो य्सरि पद्कौनु'' आअझए प्द्कौनु'' व्न्दाए हुन्थ्यो मएजुको दुध्क पोको बतर्दए थोक्न् थले ''मएजु क्स्तो लग्दएक्स्'' ''त्पएइज्स्तो मर्को फेल प्रेकिक्सु स्व्र्ग्म पुगेकोक्सु,वन्जत् मुजि पाद्काउन् सिपलो हुनु व्य्क्स्'' ''माइजु मेरो बिउ झ्र्न् लग्यो'' ''हो वित्रए झार्दिनु वन्ज, न्निकल्नु है'' ''हुन्क्स्'' ''वान्ज ममको क्सोर क्सोरि हुने होएन्, अब् म्लए भुदि बोकौने जिम्म त्पैको, ज्ति मुजि प्द्कौनुक्स् प्द्काउनु म्लए क्सित्तए आअ्अ ब्नए दिनु'' ''हुन्क्स्'' मेरो बिर्य् मैजुको मुजिम पोखि दिय् अनि मएजु मथि धले।।लिङ् मएजुको मुजि वित्रए थियो, मुजिको ततोले फेरि लिङ् थदो व्यो, म् फेरि ग्र्न् थले।''वन्ज खए सफ ग्रु अनि ग्र्नु ज्ति ग्रे प्नि'' व्नेप्क्सि लिङ् निकए को क् थिय् बिर्य्को धर ब्ग्यो मुजि बत्, मएजु वान्जको बिउ ले मेरो मुजि वृय्र् पोखियो'' मएजुको मुजि ह्वव्कोले सोधे ''त्यो क् वको'' ''वन्जाले य्त्रो खदेर् य्त्रो बेर् प्द्काय्प्क्सि फ्व हुदाएन्त्'' आज् वन्जले मुजि पद्खय्र् फ्र्कए नए दिनु व्यो, मोतो लदोले मुजि पद्कय्र् फर्कय् प्क्सि बल्ल् मुजिको प्यास् मेतिन्क्स्'' मएजुको कुर सुनेर् म् फेरि मुजिम आतक् ग्र्न् थाले य्स्पालि लदो मुजिको मुख्म राखेर् मएजुको दुबए गोद फर्कय्र् ल्वम् जोद्ले प्सको के थिय् मएजु ''ओए आम'' ''क् वो मैजु?'' य्त्रो मुथि व्न्द मोतो लदो अकाए चोति ग्वम् प्साउद मुजि धुलो पिथो हुने वो''माएजु मुजि तिर् हेर्दए हुन्थ्यो मेरो लिङ् पुरए मुजि वित्र् थियो, मैजुको मुजि आव्को देखिन्थ्यो म् प्नि हेर्दए चिक्दए थिय्'लदो बहिर् निकल्द मुजिको तिसिह्रु सबए बहिर् आऔथ्यो। ल्वन्म् प्सौद प्वत् प्लत् आवज् आउथ्यो ''वन्जले बल्ल्२ आइमेको मुजि वेतेको तिकि सिसि सब् फ्र्कए दिने व्यो। १घ्न्तम ४ ध्यक् थोकि स्क्यो गथे। वन्ज क्सितो२ पद्कय्र् झर्, उज्यलो वए स्क्यो, व्रे रत्वृ पद्कौनु '' हुन्क्स्'' मैले क्सिति२ थोकेर् मएजुलए दल्लो परेर् झरि दिय्, मएजुले मेरो लिङ् आफ्नो मुजि बत् निकल्नु व्यो अनि बिउको धर बग्न् थाल्यो। वन्जलेत् आएमेको मुख् देख् ल्जौने मुजि वेते प्क्सि थोकेको थोकए'' म् धल्कि र्हे मैजुले खन प्कौनु व्यो खयोउ' म्कै व्रे को इन्त्जर् थ्यो
म् बेद्म मएजुको इन्त्जर्म थिय् मएजु आइन्। अङलो मरेर् फेरि म् सुरु व्य् मएजु प्नि धेराए सेक्स्य् ह्तएर्२ मुजि म लदोले चिक्न् थले ''मैजु सुरुम बिस्तरे ग्र्नु बिहन् त्क् फ्र्किय्क्स् ,मम आउन्जेल् त्क् प्नि कालो हुन्क्स्'' ''किन्'' १घ्न्ताम ४ पात्क् मुजि प्द्कौनेले रत्वृ क्ति पद्कौनेहो''अहिलेनए मुजि फर्कि स्क्यो'' मले बिस्तारे प्सय् ''क्स्तो तिघ्त् हुद्र्क्स् मुजि'' क्को तिघ् हुनुनि वाअन्जाअको लदो थुलोनि 

यो पाकिस्तानी मोडेल आफ्नै भाइ संग बिताउथियो रात ।

 जनकपुर एजेन्सी, ३ साउन – 

पाकिस्तानी मोडल कन्दिल बलोचको हत्या अरोपमा उनका भाइ पक्राउ परेका छन् । पाकिस्तान प्रहरीले कन्दिलको हत्या गर्ने उनका भाइ वसिम बलोचलाई गय राति पक्राउ गरेको हो ।

वसिमले प्रहरीको उपस्थितिमा हिजो भएको पत्रकार सम्मेलनमा आफूले कन्दिलको घाँटी थिचेर हत्या गरेको स्वीकार गरेका छन् । शनिबार घरमा नै कन्दिलको घाँटी थिचेर हत्या गरेको वसिमले बताएका छन् ।

बलोच परिवारको नाम अपमानित गरेकाले कन्दिलको हत्या गरेको उनले बताएका छन् । कन्दिलमाथि मोडलिङ पेशा छोड्न दबाब परेको थियो । कन्दिलले सामाजिक सञ्जालमा विभिन्न पोजका बोल्ड तस्बिर तथा भिडियो पोस्ट गर्ने गरेकी थिइन् ।

तो हमरा पृथ्वी 2004mn 4 नामक स्त्रोराइड एपोप्पिस से टक्रा कर 2036 मे खत्म होजाएगा ।

Janakpur : 17 july

busy assessing the probable impact of an asteroid that could unleash devastation of an even bigger magnitude.

While the probability of impact of asteroid ‘2004 MN4’ (rechristened ‘99942 Apophis’) on April 13, 2029 (Friday the 13th) was later ruled out, what no one could conclusively say during the tense days of December 2004 whether it would miss Earth on that day.

2004 MN4 was first located on June 19, 2004 by Roy Tucker, David Tholen and Fabrizio Bernardi from Kitt Peak, Arizona. They observed it for two nights but then lost it. The same year, six months later, Gordon Garradd of the Siding Spring Survey in Australia rediscovered it on December 18.

Following detailed observations, scientists came to the conclusion that the asteroid was capable of hitting our planet. With a diameter of about half a kilometer (later revised to about 400 metres), the asteroid had the capability of causing extensive regional damage around the area of impact, if it did hit Earth.

Astronomers concluded that the predicted flyby of 2004 MN4 on April 13, 2029 would be too close for comfort.

Consider this: Geosynchronous satellites orbit at 22,300 miles (36,000 km). On April 13, 2029, asteroid 2004 MN4 will fly past Earth only at 18,600 miles (30,000 km).

After detailed observations, on December 23, astronomers said that the asteroid had a 1-in-233 chance of hitting Earth in April 2029. On the Torino scale (much like the Richter scale for earthquakes), it got a rating of 2 – a slight chance of impact.

Prior to the discovery of 2004 MN4, whenever scientists have predicted a Near Earth Asteroid (NEA) hitting the Earth, refined analyses have always downgraded the possibility of impact, lowering the Torino Scale rating to 0.

However, in the case of 2004 MN4, the rating was upgraded to 4, with a 1-in-60 chance of impact, on December 24. Just two days later, on December 26, that probability was quietly upped to 1-in-37.

The Torino 4 rating implies a 97% chance of missing the Earth, but it still is the highest ever rating given to any NEA.

Though astronomers, after further refined studies, have noted that 2004 MN4 will miss the Earth in April 2029 by a few tens of thousands of miles (not much distance in space context) in an eye-popping close encounter, appearing at the closest approach as a shining 3rd magnitude star, visible to the naked eye from Africa, Europe and Asia (also in cities despite hazy cover), the final impact ratings could wobble in 2029 like in 2004.

In recorded history, no other asteroid of this size has been seen with the naked eye.

Uncertainties are always associated with near-Earth objects in space, so the possibility of an impact cannot be entirely ruled out.

If not in April 2029, a possible impact on April 13, 2036, is still a probability. Astronomers have maintained the rating at level 1 on the Torino scale for April 2036, with an estimated impact-probability of 1 in 5,560.

However, that rating could drastically alter following the approach in 2029. Till that flyby, it is difficult to make exact predictions. There is speculation that the asteroid might swing around and hit the Earth after all.

अमेरिका ने उतरी चीन सिमा पर मिसायल खसाना किया सुरु । अमेरिकाको भारत भि देगा साथ ।

जनकपुर: सावन ३ ।

चीन और अमेरिका के बीच विवाद निपटने के लिए ये केस अंतरराष्ट्रीय अदालत जा चुका है। लेकिन चीन ने अदालत को मानने से ही इनकार कर दिया है। सवाल ये है कि आखिर तीसरे विश्वयुद्ध का ये डर घटेगा कैसे, क्योंकि दोनों ही मुल्क अगर भिड़े तो एक दूसरे को तबाह तो करेंगे ही भारत समेत तमाम मुल्क भी बर्बाद हो जाएंगे। चीन और अमेरिका दुनिया की दो सबसे बड़ी सैनिक ताकतें हैं। चीन की पीपुल्स रिपब्लिकन आर्मी में 22 लाख 85 हजार फौजी हैं। जबकि अमेरिका की फौज में 13 लाख 69 हजार फौजी हैं।
दो बड़ी ताकतें और दोनों की धमक समुद्र के हिस्से पर बादशाहत की लड़ाई ने दोनों को आमने-सामने ला खड़ा किया है। चीन ने अपने नकली टापुओं पर राडार लगा रखे हैं, जिनसे उसे अमेरिकी टोही विमान या जंगी जहाज के आने की भनक काफी पहले ही लग जाती है। शायद इसलिए जैसे ही अमेरिका का USS LASSEN चीन के दो नकली टापुओं के पास के 12 नॉटिकल माइल इलाके में पहुंचा खतरे की घंटियां बजने लगीं। तुरंत बीजिंग में अमेरिकी राजदूत को बुलाकर इस घुसपैठ पर नाराजगी जता दी गई।

उधर समुद्र में भी हलचल कई गुना बढ़ गई। तनाव इस कदर बढ़ गया कि दोनों देशों की नौसेनाओं के एडमिरल को वीडियो कॉन्फ्रेंसिंग कर सुलह करनी पड़ी। अच्छे अच्छे बयानों के कई दौर चले, लेकिन दोनों मुल्कों के तेवर ढीले नहीं पड़े। यानि भारत समेत पूरे एशिया पर अब भी इस युद्ध का खतरा मंडरा रहा है।

पेंटागन के प्रवक्ता ने बताया कि अमेरिका और चीन के एडमिरल ने समुद्र में आजादी के साथ आने-जाने और दोनों देशों की नौसेनाओं के बीच अच्छे रिश्तों के लिए बातचीत की। वार्ता में आला नेताओं के एक दूसरे से संपर्क और आगे की वार्ता जारी रखने पर भी जोर दिया गया।

अमेरिका ने ये भी साफ कर दिया कि इस तनाव के चलते चीन ने अपने जहाजों को फ्लोरिडा भेजने का प्लान कैंसिल नहीं किया है न ही अमेरिकी नौसेना के पैसिफिक कमांड के कमांडर के चीन दौरे पर कोई फर्क पड़ा है। लेकिन जमीन पर तनाव बढ़ रहा है। बताया जा रहा है कि अमेरिका ने अपने बेहद खतरनाक बम वर्षक विमान B-1 Bomber को ऑस्ट्रेलिया में तैनात कर दिया है।

B-1 बॉम्बर लंबी दूरी तक उड़ सकते हैं और इन्हें दुनिया का सबसे आधुनिक और खतरनाक विनाशक माना जाता है। बताया जाता है कि ये विमान किसी भी इलाके पर 84500 पाउंड वजन के बम बरसा कर तबाही ला सकते हैं। इस वक्त अमेरिका इन बॉम्बर विमानों का इस्तेमाल सीरिया में आईएसआईएस के ठिकाने तबाह करने के लिए कर रहा है।

बताया ये भी जा रहा है कि अमेरिका ने अपने बेहद आधुनिक एफ-35 विमानों की टुकड़ी जापान के फौजी ठिकानों पर तैनात कर दी है, ये विमानों की सीधी जद में दक्षिणी चीन का समुद्र आता है। वैसे भी अमेरिकी रक्षा मंत्री ऐश कार्टर पहले ही कह चुके हैं कि अंतरराष्ट्रीय समुद्र में किसी के भी आने जाने पर पाबंदी अमेरिका बर्दाश्त नहीं करेगा।

चीन नहीं चाहता कि अमेरिका दक्षिणी चीन के इलाके में दखल दे, क्योंकि अमेरिका के अलावा किसी दूसरे मुल्क में इतनी हिम्मत भी नहीं है कि वो उस इलाके पर सीधी नजर रख सके। अमेरिका को शक है कि चीन अपने नकली टापुओं पर खुफिया सैनिक ठिकाने बना रहा है। इसलिए उसके जंगी जहाज उन टापुओं के आसपास मंडराते रहते हैं।

तो क्या वाकई में इस तनाव के चलते दुनिया में तीसरा विश्व युद्ध छिड़ सकता है। गोलबंदी भी कुछ इसी ओर इशारा कर रही है। जहां अमेरिका की दक्षिणी चीन में मौजूदगी का फिलिपींस, मलेशिया, ताइवान समर्थन कर रहे हैं वहीं रूस की इस मामले में खामोशी कुछ दूसरे संकेत दे रही है। वैसे भारत ने भी दक्षिणी चीन में चीन के बढ़ते प्रभुत्व पर चिंता जताकर अपना पक्ष साफ कर दिया था।

जाहिर है चीन और अमेरिका दोनों परमाणु बमों से लैस हैं इसलिए दोनों के बीच तनाव खतरे का सबब है। आंकड़ों के मुताबिक, जहां अमेरिका के पास 1900 परमाणु बम हैं वहीं चीन के पास 230 परमाणु बम हैं। जहां अमेरिका के पास 15000 किलोमीटर तक सतह से सतह तक मार करने वाली मिसाइल है। वहीं चीन के पास भी 14000 किलोमीटर तक मार करने वाली मिसाइल है।

दिलचस्प बात ये है कि समुद्र पर कब्जे का ये झगड़ा अब अंतरराष्ट्रीय अदालत भी जा चुका है। फिलिपींस की 2013 की अपील पर हेग में अंतरराष्ट्रीय ट्रिब्यूनल ने चीन के खिलाफ फैसला सुनाया है, साफ कह दिया है कि विवादित इलाके के केस की सुनवाई का हक उसे है। फिलिपींस ने आरोप लगाया है कि समुद्री इलाके पर कब्जे का ये मुद्दा संयुक्त राष्ट्र के चार्टर के मुताबिक सुलझाया जाए लेकिन चीन ने हेग की अदालत के अधिकार को ही चुनौती देते हुए इस मुकदमे में हिस्सा लेने से इनकार कर दिया है।

चीन विदेश मंत्रालय के प्रवक्ता हुआ चुनयुंग का कहना है कि चीन दक्षिण चीन के समुद्र में आवाजाही की आजादी के हक में है, लेकिन इसका अर्थ दूसरे मुल्क के इलाके में जंगी जहाज और विमान उतना कत्तई नहीं होता, ये हमें स्वीकार्य नहीं है।

हेग में बनी अंतरराष्ट्रीय अदालत अब इस केस का फैसला अगले साल सुनाएगी, लक्षण दिख रहे हैं कि ये फैसला चीन के खिलाफ जाए, सवाल ये है कि क्या इस अदालत क अस्त्तित्व पर ही सवाल खड़े कर रहा चीन ऐसे किसी भी फैसले के आगे सिर झुकाएगा। जो भी हो, इस कानूनी प्रक्रिया पर अमेरिका भी चटखारे लेकर चीन को चिढ़ाने में लगा हुआ है, उसने साफ कह दिया है कि वो ऐसे किसी भी फैसले का स्वागत करता है।

Braking News: घुस माग्ने पाँच कर्मचारीले सार्वजनिक रुपमा माफी मागे

आइतबार, २ साउन, २०७३ मा प्रकाशित, 4987 पटक हेरिएको

राजविराज, साउन २ । घुस माग्दै सेवाग्राहीलाई कुटपिट गर्ने सप्तरी मालपोत कार्यालयका पाँचजना कर्मचारीले सार्वजनिक रुपमा माफी मागेपछि आइतबारदेखि कार्यालयको कामकाज सुचारु भएको छ ।

जग्गा रजिष्ट्रेशनका लागि गत बुधबार मालपोत कार्यालय पुगेका राजविराज–१० निवासी श्याम साहलाई मालपोत कार्यालयका कर्मचारीहरुले पाँच हजार घुस नदिएको निहुँमा कुटपिट गरेका थिए ।

कर्मचारीहरु पशुपति देव, धर्मेन्द्र खडका, लालेश्वर यादव, हरिशचन्द्र चौधरी र योगेन्द्र कार्कीले सार्वजनिक रुपमै माफी मागेका हुन् ।

साउदी अरबका मुस्लिम धर्म गुरु ने खुद खुलसा किया कि मक्का मे हे शिव लिङ्ग और मकेस्वर धाम

जनकपुर ; सावन २ 

सम्‍पूर्ण विश्‍व क्‍या भारत के लोग ही यह कटु सत्‍य स्‍वीकार नही कर सकते कि इस्लाम ने हिन्दू की आस्‍था माने जाने वाले असंख्‍य मंदिर तोड़े है और उनके स्‍थान पर उसी मंदिर के अवशेष से मस्जितों को निर्माण करवाया। इस्‍लामिक विध्‍वंशक गतिविधियां इतनी प्रंचडता के साथ की जाती थी कि तक्षशिला विश्वविद्यालय और सोमनाथ मंदिर विध्‍वंश किये गये। इस्लाम नीव इस आधार पर रखी गई कि दूसरों के धर्म का अनादर करों और उनको नेस्‍तानाबूत और पवित्र स्थलों को खंडित कर वहाँ मस्जित और मकबरे का निर्माण किया किया जाए। इस काम बाधा डालने वाले जो लोग भी सामने आये उन लोगो को मौत के घाट उतार दिया जाये। भले ही वे लोग मुस्लिमो को परेशान न करते हो। मुहम्‍मद साहब और मुसलमानों के हमले से मक्‍का और मदीना के आस पास का पूरा इतिहास बदल दिया गया। इस्लाम एक तलवार पे बना धर्म था है और रहेगा और इसका अंत भी उस से ही होगा किंतु पी एन ओक ने सिद्ध कर दिया है मक्केश्वर शिवलिंग ही हजे अस्वद है। मुसलमानों के सबसे बड़े तीर्थ मक्का मक्केश्वर महादेव का मंदिर था। वहां काले पत्थर का विशाल शिवलिंग था जो खंडित अवस्था में अब भी वहां है। हज के समय संगे अस्वद (संग अर्थात पत्थर, अस्वद अर्थात अश्वेत यानी काला) कहकर मुसलमान उसे ही पूजते और चूमते हैं। 

द्वारिका शारदा पीठाधीश्वर शंकराचार्य स्वामी स्वरूपानंद सरस्वती का मानना है कि मक्का में मक्केश्वर महादेव मंदिर है। मुहम्मद साहब भी शैव थे, इसलिए वे मक्केश्वर महादेव को मानते थे। एक बार वहां लोगों ने बुद्ध की मूर्ति लगा थी, वह इसके बहुत विरोधी थें।

अरब के मक्का नामक स्थान पर स्थित है 'मक्केश्वर लिंग' (मक्केश्वर महादेव)

मक्का के गेट पर साफ-साफ लिखा था कि काफिरों का अंदर जाना गैर-कानूनी है। कहा जा रहा है अब इस बोर्ड को उतार दिया गया है और लिख दिया है नॉन-मुस्लिम्स का अंदर जाना माना है। इसका मतलब है कि ईसाई, जैनी या बौद्ध धर्म को भी मानने वाले इसके अंदर नहीं जा सकते हैं।

मक्का के गेट पर साफ-साफ लिखा था कि काफिरों का अंदर जाना गैर-कानूनी है। कहा जा रहा है अब इस बोर्ड को उतार दिया गया है और लिख दिया है नॉन-मुस्लिम्स का अंदर जाना माना है। इसका मतलब है कि ईसाई, जैनी या बौद्ध धर्म को भी मानने वाले इसके अंदर नहीं जा सकते हैं।
मुसलमाने के पैगम्‍बर मुहम्‍मद एक ऐसे विध्‍वंसक गिरोह का नेतृत्‍व करते थे जो धन और वासना के पुजारी थे। मुहम्‍मद ने मदीना से मक्का के शांतिप्रिय मुर्तिपूजकों पर हमला किया और जबरजस्‍त नरसंंहार किया। मक्‍का का म‍दीना के अपना अगल अस्तितव था किन्‍तु मुहम्‍मद साहब के हमले के बाद मक्‍का मदीना को एक साथ जोड़कर देखा जाने लगा। जबकि मक्‍का के लोग जो कि शिव के उपासक माने जाते है। मुहम्‍मद की टोली ने मक्‍का में स्‍थापित कर वहां पे स्थापित की हुई 360 में से 359 मूर्तियाँ नष्ट कर दी और सिर्फ काला पत्थर सुरक्षित रखा जिसको आज भी मुस्‍लिमों द्वारा पूजा जाता है। उसके अलावा अल-उज्जा, अल-लात और मनात नाम की तीन देवियों के मंदिरों को नष्ट करने का आदेश भी महम्मद ने दिया और आज उन मंदिरों का नामो निशान नहीं है (हिशम इब्न अल-कलबी, 25-26)। इतिहास में यह किसी हिन्दू मंदिर पर सबसे पहला इस्लामिक आतंकवादी हमला था।उस काले पत्थर की तरफ आज भी मुस्लिम श्रद्धालु अपना शीश जुकाते है। किसी हिंदू पूजा के दौरान बिना सिला हुआ वस्त्र या धोती पहनते हैं, उसी तरह हज के दौरान भी बिना सिला हुआ सफेद सूती कपड़ा ही पहना जाता है।

जिस प्रकार हिंदुओं की मान्यता होती है कि गंगा का पानी शुद्ध होता है ठीक उसी प्रकार मुस्लिम भी अबे जम-जम के पानी को पाक मानते हैं। जिस तरह हिंदू गंगा स्नान के बाद इसके पानी को भरकर अपने घर लाते हैं ठीक उसी प्रकार मुस्लिम भी मक्का के अबे जम-जम का पानी भर कर अपने घर ले जाते हैं। ये भी एक समानता है कि गंगा को मुस्लिम भी पाक मानते हैं और इसकी अराधना किसी न किसी रूप में जरूर करते हैं।

जिस प्रकार हिंदुओं की मान्यता होती है कि गंगा का पानी शुद्ध होता है ठीक उसी प्रकार मुस्लिम भी अबे जम-जम के पानी को पाक मानते हैं। जिस तरह हिंदू गंगा स्नान के बाद इसके पानी को भरकर अपने घर लाते हैं ठीक उसी प्रकार मुस्लिम भी मक्का के अबे जम-जम का पानी भर कर अपने घर ले जाते हैं। ये भी एक समानता है कि गंगा को मुस्लिम भी पाक मानते हैं और इसकी अराधना किसी न किसी रूप में जरूर करते हैं।

मक्का मदीना का सच
मुसलमानों के सबसे बड़े तीर्थ मक्का मक्केश्वर महादेव का मंदिर था। वहां काले पत्थर का विशाल शिवलिंग था जो खंडित अवस्था में अब भी वहां है। हज के समय संगे अस्वद (संग अर्थात पत्थर, अस्वद अर्थात अश्वेत यानी काला) कहकर मुसलमान उसे ही पूजते और चूमते हैं। इस सम्‍बन्‍ध में प्रख्‍यात प्रसिद्ध इतिहासकार स्व0 पी.एन.ओक ने अपनी पुस्तक ‘वैदिक विश्व राष्ट्र का इतिहास’ में समझाया है कि मक्का और उस इलाके में इस्लाम के आने से पहले से मूर्ति पूजा होती थी। हिंदू देवी-देवताओं के मंदिर थे, गहन रिसर्च के बाद उन्होंने यह भी दावा किया कि काबा में भगवान शिव का ज्योतिर्लिंग है। पैगंबर मोहम्मद ने हमला कर मक्का की मूर्तियां तोड़ी थीं। यूनान और भारत में बहुतायत में मूर्ति पूजा की जाती रही है, पूर्व में इन दोनों ही देशों की सभ्यताओं का दूरस्थ इलाकों पर प्रभाव था। ऐसे में दोनों ही इलाकों के कुछ विद्वान काबा में मूर्ति पूजा होने का तर्क देते हैं। हज करने वाले लोग काबा के पूर्वी कोने पर जड़े हुए एक काले पत्थर के दर्शन को पवित्र मानते हैं जो कि हिन्‍दूओं का पवित्र शिवलिंग है। वास्‍तव में इस्लाम से पहले मिडिल-ईस्ट में पीगन जनजाति रहती थी और वह हिंदू रीति-रिवाज को ही मानती थी।

एक प्रसिद्ध मान्‍यता के अनुसर है कि काबा में “पवित्र गंगा” है। जिसका निर्माण महापंडित रावण ने किया था, रावण शिव भक्त था वह शिव के साथ गंगा और चन्द्रमा के महात्‍म को समझता था और यह जानता था कि कि क‍भी शिव को गंगा से अलग नही किया जा सकता। जहाँ भी शिव होंगे, पवित्र गंगा की अवधारणा निश्चित ही मौजूद होती है। काबा के पास भी एक पवित्र झरना पाया जाता है, इसका पानी भी पवित्र माना जाता है। इस्लामिक काल से पहले भी इसे पवित्र (आबे ज़म-ज़म) ही माना जाता था। रावण की तपस्‍या से प्रसन्‍न होकर भगवान शिव ने रावड़ को एक शिवलिंग प्रदान किया जिसें लंका में स्‍थापित करने का कहा और बाद जब रावड़ आकाश मार्ग से लंका की ओर जाता है पर रास्ते में कुछ ऐसे हालत बनते हैं की रावण को शिवलिंग धरती पर रखना पड़ता है। वह दुबारा शिवलिंग को उठाने की कोशिश करता है पर खूब प्रयत्न करने पर भी लिंग उस स्थान से हिलता नहीं। वेंकटेश पण्डित के अनुसर यह स्थान वर्तमान में सऊदी अरब के मक्का नामक स्थान पर स्थित है। सऊदी अरब के पास ही यमन नामक राज्य भी है जहाँ श्री कृष्ण ने कालयवन नामक राक्षस का विनाश किया था। जिसका जिक्र श्रीमदभगवत पुराण में भी आता है।

मक्का मदीना की फोटो जिसमें मक्केश्वर महादेव है
पहले राजा भोज ने मक्का में जाकर वहां स्थित प्रसिद्ध शिव लिंग मक्केश्वर महादेव का पूजन किया था, इसका वर्णन भविष्य-पुराण में निम्न प्रकार है :-
"नृपश्चैवमहादेवं मरुस्थल निवासिनं !
गंगाजलैश्च संस्नाप्य पंचगव्य समन्विते :
चंद्नादीभीराम्भ्यचर्य तुष्टाव मनसा हरम !
इतिश्रुत्वा स्वयं देव: शब्दमाह नृपाय तं!
गन्तव्यम भोज राजेन महाकालेश्वर स्थले !! "

तो बेलायती तागत हे dr . ck raut के साथ । जि ह ए हम नहि कहते हे ए बेलायत के सरकार ने .......?

जनकपुर : सावन २

जुलाई ४: आज के ही दिन 1776 ई. में संयुक्त राज्य अमेरिका ने विलायती उपनिवेश से स्वतन्त्रता की घोषणा की थी। अमेरिका को विलायती औपनिवेशिक शासन से मुक्त करके उन्हें विश्व मानचित्र पर महान देश बनाने वाले  स्वतन्त्रता प्रेमी सभीअमेरिकी जनता और राष्ट्रपिताओं को नमन, और अमेरिकी जनता को स्वतंत्रता दिवस की बधाइयाँ भी।
---
"हम इन सिद्धांतों को स्वयंसिद्ध मानते हैं कि सभी मनुष्य समान पैदा हुए हैं और उन्हें अपने स्रष्टा द्वारा कुछ अविच्छिन्न अधिकार मिले हैं। जीवन, स्वतंत्रता और सुख की खोज इन्हीं अधिकारों में है। इन अधिकारों की प्राप्ति के लिए समाज में सरकारों की स्थापना हुई जिन्होंने अपनी न्यायोचित सत्ता शासित की स्वीकृति से ग्रहण की। जब कभी कोई सरकार इन उद्देश्यों पर कुठाराघात करती है तो जनता को यह अधिकार है कि वह उसे बदल दे या उसे समाप्त कर नई सरकार स्थापित करे जो ऐसे सिद्धांतों पर आधारित हो और जिसकी शक्ति का संगठन इस प्रकार किया जाए कि जनता को विश्वास हो जाए कि उनकी सुरक्षा और सुख निश्चित हैं।" - अमेरिकी स्वतन्त्रता घोषणापत्र

अमरीका के निवासियों ने ब्रिटिश शासनसत्ता के अधिकारों और अपनी कठिनाइयों से मुक्ति पाने के लिए जो संघर्ष सन् 1775 ई. में आरंभ किया था वह दूसरे ही वर्ष स्वतंत्रता संग्राम में परिणत हो गया। इंगलैंड के तत्कालीन शासक जॉर्ज तृतीय की दमननीति से समझौते की आशा समाप्त हो गई और शीघ्र ही पूर्ण संबंधविच्छेद हो गया। इंगलैंड से आए हुए उग्रवादी युवक टॉमस पेन ने अपनी पुस्तिका "कॉमनसेंस" द्वारा स्वतंत्रता की भावना को और भी प्रज्वलित किया। 7 जून, 1776 ई. को वर्जीनिया के रिचर्ड हेनरी ली ने प्रायद्वीपी कांग्रेस में यह प्रस्ताव रखा कि उपनिवेशों को स्वतंत्र होने का अधिकार है। इस प्रस्ताव पर वादविवाद के उपरांत "स्वतंत्रता की घोषणा" तैयार करने के लिए 11 जून को एक समिति बनाई गई, जिसने यह कार्य थॉमस जेफ़रसन को सौंपा। जेफ़रसन द्वारा तैयार किए गए घोषणापत्र में ऐडम्स और फ्रैंकलिन ने कुछ संशोधन कर उसे 28 जून को प्रायद्वीपी कांग्रेस के समक्ष रखा और 2 जुलाई को यह बिना विरोध पास हो गया।

जेफ़रसन ने उपनिवेशों के लोगों की कठिनाइयों और आवश्यकताओं का ध्यान रखकर नहीं, अपितु मनुष्य के प्राकृतिक अधिकारों के दार्शनिक सिद्धांतों को ध्यान में रखकर यह घोषणापत्र तैयार किया था। इस घोषणापत्र में कुछ ऐसे महत्व के सिद्धांत रखे गए जिन्होंने विश्व की राजनीतिक विचारधारा में क्रांतिकारी परिवर्तन किए। समानता का अधिकार, जनता का सरकार बाने का अधिकार और अयोग्य सरकार को बदल देने अथवा उसे हटाकर नई सरकार की स्थापना करने का अधिकार आदि ऐसे सिद्धांत थे जिन्हें सफलतापूर्वक क्रियात्मक रूप दिया जा सकेगा, इसमें उस समय अमरीकी जनता को भी संदेह था परंतु उसने इनको सहर्ष स्वीकार कर सफलतापूर्वक कार्यरूप में परिणत कर दिखाया। जेफ़रसन ने ब्रिटिश दार्शनिक जॉन लॉक के "जीवन, स्वतंत्रता और संपत्ति" के अधिकार के सिद्धांत को भी थोड़े संशोधन के साथ स्वीकार किया। उसने संपत्ति को ही सुख का साधन न मानकर उसे स्थान पर "सुख की खोज" का अधिकार माँगकर अमरीकी जनता को वस्तुवादिता से बचाने की चेष्टा की।

भीख मागेर मधेशको विकास संभव छैन... ... dr .ck raut को भनाइ ।

जनकपुर :सावन २ 

संविधानको एक उपदफा बदल्न महिनौं आन्दोलन र सैकडो मधेशीको बलिदानीले पनि संभव हुँदैन/देखिएन | किनकि संविधान बदल्ने ताकत केवल नेपालीहरूमा छ मधेशीमा होइन | २/४ मंत्रीको कुरसी प्राप्त गर्न बहुमत पुग्ने अथवा पुग्न सक्ने दल/पार्टीको चाकड़ी या गुलामी सहनु पर्छ किनकि सरकार बनाउने ताकत नेपालीहरूमा छ मधेशीमा होइन |
 यहाँसम्म कि नेपालीहरूले मधेशका लागि छुट्टयाई दिएको बजेट बाहेक विकासका लागि थप १ करोड़ बजेट आवश्यक भयो भने त्यसका लागि पनि नेपालीहरू कै सामु महिनौं हाथ फैलाउनु पर्छ किनकि बजेट कसलाई दिने कसलाई नदिने भने अधिकार केवल नेपालीहरूमा छ, मधेशीमी होइन | यस्तो पर निर्भरताको अवस्थामा मधेशको विकास संभव छ कि विनास संभव छ ?

तसर्थ, 
पर-निर्भरता होइन, आत्मनिर्भरता आवश्यक छ | गुलामी होइन स्वतन्त्रता आवश्यक छ | अरूसँगको भीक्षा होइन, आफ्नो विकासमा स्व-इच्छा आवश्यक छ |

"नेपाली उपनिवेश अंत हो, मधेश अब स्वतन्त्र हो !"